Live Recensie: Kim Janssen + Isbells @ Asteriks, Leeuwarden (12/04/12)

Foto’s door Ruben van Vliet, bekijk ook zijn fotoreportage

In de oude gevangenis in Leeuwarden, de Blokhuispoort, zit sinds enige tijd Podium Asteriks. Vanavond staan daar Kim Janssen en het Belgische Isbells op het programma. Beide zijn van een dermate kwaliteit dat er eigenlijk geen sprake is van voorprogramma en hoofdact.

Ancient Crime

Kim Janssen mag vanavond het spits afbijten. Samen met zus Phyllis op de toetsen, een Spaanse fluitiste, een blazer, een cellist en een drummer is hij weer even terug in Leeuwarden. Hij woonde daar ruim 10 jaar. Kortgeleden is zijn nieuwe cd ‘Ancient Crime’ uitgekomen, mooie reden om op tournee te gaan. En al helemaal een mooie reden om een optreden te verzorgen in een oude gevangenis!
Het nieuwe album is echter maar 26 minuten lang, dus aanvulling van de nummers van de eerste cd is live hard nodig.

Kim Janssen, door Ruben van Vliet

Kostschoolsfeer

Door de tweestemmige zang met zus Phyllis krijgen de nummers een extra dimensie en wordt voorkomen dat de nummers te sterk op elkaar gaan lijken. De kostschoolsfeer die Janssen wil oproepen met de nieuwe nummers lukt bijzonder goed. We dromen weg langs Engelse landwegen met hoge heggen en slingerende paden. Ook het telefoontje van Kim’s vader tijdens het eerste nummer kan daar niets aan af doen. Een dikke drie kwartier worden we geboeid door een aaneenschakeling van licht dromerige nummers die soms van even licht opzwepende ritmes voorzien zijn.

We mogen blij zijn dat we zulk talent in Nederland hebben. Het buitenland heeft Kim ook al ontdekt, na vanavond gaat hij Europa in, maar binnenkort is hij weer te zien op diverse poppodia in Nederland. Absolute aanrader.

Isbells

Het Belgische Isbells is een band die gevormd is rond de broers Gaëtan en Christoph VandeWoude. In 2009 kwam hun eerst cd Isbells uit. Dit jaar zag Stoalin’ het daglicht. De band bestaat verder uit Chantal Acda en Gianni Marzo. Deze laatste twee spelen gitaar, bas, percussie, xylofoon, ukelele en drums. De sound van Isbells is wat voller en in een aantal gevallen ook wat vlotter dan die van Kim Janssen. Maar er zijn ook verstilde liedjes zoals ‘Comming Home’ die het publiek zachtjes doen mee neuriën.

Isbells, door Ruben van Vliet

Gitaarpartijen

Isbells brengt mooie gitaarpartijen, waarbij in een aantal gevallen geduelleerd wordt door Christoph en Gianni. De nummers worden wat langer gemaakt dan op het album. Halverwege worden twee nummers onversterkt gebracht.

Het publiek zingt goed mee met ‘As long as it takes’, het openingsnummer van de eerste cd. De tekst “what do I tell my child” krijgt door de al aardig zwangere Chantal Acda een extra dimensie.

Minpuntje

Enige minpuntje van de avond betrof het publiek, dat ondanks de oproep om stil te zijn, tijdens het optreden van Isbells dat alleen kon opbrengen gedurende de twee akoestische nummers. Beetje jammer, of zoals Christoph het enigszins cynisch verwoorde: “Bedankt dat jullie er waren en bedankt voor de mensen die wel geluisterd hebben”.
Isbells treedt de komende tijd nog op diverse podia op. Advies: Niet lullen maar luisteren.

Foto’s door Ruben van Vliet, bekijk ook zijn fotoreportage