Ontdek Oprechte Muziek!

Review: Violens – Amoral

« Ekaya’s Shorties: Arcade Fire, Dr. Dog en Johny | Video: Wintersleep – Preservation »

Er wordt wel eens gezegd dat New York de minst Amerikaanse stad is binnen Amerika. Voor zover dat waar is, onderstreept een band als Violens dat. Het album ‘Amoral’ van dit drietal uit Brooklyn neigt behoorlijk naar de Britse New Wave. Dat gaat in tegen de trend, de voorliefde van Amerikaanse indie bands op dit moment, om noestige gitaar gedreven (folk) rock te produceren.

New Wave

De punten voor eigenzinnigheid zijn binnen. Het lijkt erop dat Violens een koers vaart die los staat van enige heersende scene. Of het moet als zijn dat er, sinds de jaren ’80 voorbij zijn, continu bands zijn die eighties willen klinken. Bij Violens wordt die sound succesvol benaderd door de synthesizer. Toch kunnen we niet spreken van een modegril.

‘Amoral’ begint heel verrassend met het redelijk swingende en door een zwaar aangezette (maar melodieuze) bas gekleurde ‘The Dawn Of Your Hapiness Is Rising’. Het gevoel ontstaat dat de punk waarlijk zojuist gestorven is en de New Wave zich aan dient. Violens klinkt daarbij op en top Brits. Een wat verwarrende gewaarwording…

Associaties

Het is knap hoe ‘Violens’ er op dit album in slaagt, de gevolgde lijn te ontwikkelen. Een nummer als ‘Full Collision’ moet het eerst hebben van zijn galmende en afstandelijke geluid. Aan het einde van dat nummer laten de New Yorkers echter ook zien dat ze een behoorlijk partijtje gitaar kunnen spelen en wordt er lustig op los gefreakt. Het is een contrast dat zo’n beetje als een thema kan worden gezien op dit album. Daar waar de ietwat onderkoelde sound dreigt te gaan vervelen, wordt er tijdig flink uitgepakt.

De nummers van Violens zitten dusdanig in elkaar dat er continu ruimte lijkt voor associatie. Bij elk nummer zou je kunnen wijzen naar een band uit de jaren ’80. Dat loopt uiteen van New Order tot U2. Sterker nog, je ontkomt er niet aan dat je af en toe aan Talk Talk zult moeten denken. Elke band heeft zo zijn invloeden, het is alleen wel zaak een eigen geluid voort te brengen.

Verfrissend

Het lukt Violens het grootste gedeelte van de tijd om vooral als Violens te klinken, beïnvloedt door een aantal grote namen van weleer. Je ontkomt alleen echt niet aan bij het intro van ‘It Couldn’t Be Perceived’ aan The Edge te moeten denken. Gelukkig zal dit voor een hoop mensen een positieve associatie zijn. Zolang het niet teveel gebeurt doet het ook niet direct afbreuk aan het geheel.

Wat misschien wel het fijnste is aan ‘Amoral’, is dat het klinkt als maar weinig anders dan wat er op dit moment geproduceerd wordt. Het is daarom een verfrissende plaat te noemen waarop muzikaal een hoop gebeurt. De verveling ligt soms op de loer maar wordt succesvol buiten de deur gehouden.

« Ekaya’s Shorties: Arcade Fire, Dr. Dog en Johny | Video: Wintersleep – Preservation »