Ontdek Oprechte Muziek!

Review: Tom Vek – Leisure Seizure

« Review: Ford & Lopatin – Channel Pressure | Video: UNKLE feat. Nick Cave – Money and Run »

“I’m a lost cowboy”, zo luidt de eerste regel tekst die Tom Vek op zijn nieuwe album ‘Leisure Seizure’ zingt. Een verdwaalde cowboy… Is het daarom dat we sinds zijn debuut ‘We Have Sound’ (2005) hebben moeten wachten op nieuw werk van Vek? Wist de Londenaar de weg naar de studio niet meer te vinden?

Flauw, maar ook waar. Tom Vek is na zijn matig verkopende debuut op zoek gegaan naar een studio waar hij zich thuis kon voelen. Daarnaast lijkt hij zich als mens ook te hebben ontwikkelt. Op ‘Leisure Seizure’ klinkt hij somberder en tegelijkertijd ook volwassener dan op zijn debuut. Enkel ‘Nothing But Green Lights’ afkomstig van ‘We Have Sound’ komt qua sfeer en gewichtigheid in de buurt.

Eindeloze woordenstroom

De muziek van Tom Vek klinkt een beetje minimalistisch, vooral geënt op drums. Niet zo verwonderlijk als je nagaat dat Tom Vek zijn muzikale carrière als drummer gestart is. Verder moeten we het doen met een flink aanwezige en vaak drukke partij bas. De synthesizer mag, naast de vocalen, voor de meeste kleur zorgen in het geheel, het is niet zo dat die erg veel aandacht op eist. Gelukkig zet Tom Vek af en toe de elektrische gitaar in om net even meer kracht te kunnen zetten. Heel effectief en bovendien goed voor wat extra houvast.

Zonder die ietwat simpel aandoende slagjes op de snaren, zou dit album waarschijnlijk wat al te obscuur zijn geworden. Nu ligt de drempel zeker niet laag maar is hij met een beetje inzet door eenieder te nemen.

Het zijn de vocalen die misschien nog het meest opvallend zijn aan het werk van Vek. Zijn bereik is klein, technisch stelt zijn zang niks voor en gevarieerd is het al helemaal niet. Gevoel? Nee, dat wordt door Vek’s stembanden niet uitgedragen.

Gedurende het verloop van ‘Leisure Seizure’ Vek is zijn literaire werk aan het oplepelen als een verveelde poëet. Hij lijkt niks uit te willen dragen, maar het is alsof die teksten er nu eenmaal uit moeten. Zodoende doet dit album soms aan als een eindeloze stroom monotone woorden die zo hun eigen betekenis hebben maar evenzogoed losse klanken hadden kunnen zijn. Het zet te denken.

Intrigerend

Het is met ‘Leisure Seizure’ net of het Tom Vek eigenlijk niet zoveel uitmaakt of je er naar luistert of niet. De man doet wat hij moet doen. Het maakt dat hij ietwat afstandelijk aandoet, noem het maar koel. Tegelijkertijd is dat het ook wat dit album intrigerend maakt. Het kietelt op een eigenaardige manier, je kunt niet anders dan je aandacht eraan besteden. De vraag zijn muziek al dan niet aan je smaak voldoet, lijkt niet relevant.

Verfrissend aan ‘Leisure Seizure’ is dat er weinig muziek in omloop is die vergelijkbaar is. Vek melkt de koe die retro heet niet, hij maar gaat ‘gewoon’ lekker zijn eigen gang. Wat dat betreft zet hij de lijn van zijn debuutplaat door. Zijn eigenzinnige geluid mag dan niet laagdrempelig zijn, dankzij zijn energieke ritmesectie is het wel degelijk dansbaar en groovy bovendien. Tom Vek volgt zijn eigen koers en betreedt daarmee onontgonnen muzikale grond.

Eigenlijk is hij helemaal geen verdwaald cowboy, hij is een pionierende cowboy!

« Review: Ford & Lopatin – Channel Pressure | Video: UNKLE feat. Nick Cave – Money and Run »