Ontdek Oprechte Muziek!

Review: Rodney DeCroo – Queen Mary Trash

« Review: Okkervil River – I Am Very Far | Video: The Dallas Explosion – Crawling To Your Door »

Voor hen die altijd hebben verlangd naar een mix tussen Neil Young en Bob Dylan (juist, volksstammen!) is er redding: Rodney DeCroo. Deze Canadees neemt zijn werk daarbij erg serieus. Zijn album ‘Queen Mary Trash’ telt maar liefst 2 discs met elk 12 songs! Waar voor je geld, in ieder geval wat betreft kwantiteit.

Overvloed

Om maar eens plompverloren met de deur in huis te vallen: 24 songs is wel erg veel. Moet gezegd, ondergetekende heeft het na 10 Neil Young songs wel gehad en bij de tweede Bob Dylan plaat op een avond slaat toch echt de verveling toe. Zo is het ook met Rodney, hij heeft een bijzonder stemgeluid; melodieus maar ook erg karakteristiek, het doet een beetje afgeknepen en nasaal aan. Zo’n stem blijft zeker bij, maar heeft ook alles in zich om op een gegeven moment op de zenuwen te gaan werken. Dat gaat het zeker als het werk van Rodney in zo’n grote hoeveelheid wordt aangeboden…

Toch valt er op de muziek van Rodney niet zo heel veel af te dingen. Zijn songs lijken stuk voor stuk uit het hart te komen en hebben de gewoonte ongemerkt voort te kabbelen. De luisteraar hoeft zich niet in te spannen, de folk-rock die hier ten gehore wordt gebracht, is van het soort dat zijn plekje in het algehele bewustzijn van de mensheid al lang geleden verworven heeft. De songs op Queen Mary Trash lijken uit te nodigen om mee te fluiten, alsof de melodie al jaren bekend is.

Bleekjes

DeCroo klinkt van meet af aan bekend in de oren, en dat is net zo goed een positief als een negatief punt. Als muzikant speelt hij verdienstelijk, als songschrijver staat hij zijn mannetje, dat zullen vriend en vijand moeten beamen. Daar staat tegenover dat er geen enkel zuchtje avontuur in het album ‘Queen Mary Trash’ lijkt schuil te gaan. Het is alsof Rodney DeCroo in de sixties en seventies ontdekt folk terrein heeft herontdekt, en er zijn eigen kwalitatief sterke, maar weinig fantasievolle impressie van geeft.

Tegen bands als Fleet Foxes en The Low Anthem zal Rodney DeCroo wat bleekjes afsteken. Anders dan die bands weet hij niet echt te imponeren. Het is nogal veel ‘been there, done that’ op ‘Queen Mary Trash’. Met de kwantiteit en de kwaliteit zit het wel goed (op basis daarvan een voldoende), alleen de originaliteit is ver te zoeken. Iets meer durf zou de man sieren!

« Review: Okkervil River – I Am Very Far | Video: The Dallas Explosion – Crawling To Your Door »