Ontdek Oprechte Muziek!

Review: Fourteen Twentysix – Lighttown Closure

« Hot Video Alert: Rita Redshoes – Choose Love | Review: Black Box Revelation – Silver Threats »

Ken je ze? De zomerdagen waarop de zon plotseling wordt verdreven door een inktzwarte wolkenlucht? Dat er plots een frisse bries opsteekt en vervolgens de regen al kletterend in botsing komt met het aardoppervlak? Heel even lijkt het te stormen, maar even plots als het kwam, gaat het ook weer weg. Je vraagt je af of het weerlicht geen verbeelding is geweest…

De muziek van Fourteen Twentysix, het soloproject van Eindhovenaar Chris van der Linden dat een steeds grotere vlucht neemt, roept bij mij telkens associaties met natuurverschijnselen op. Ik ben er, met het luisteren van ‘Lighttown Closure’, achter gekomen waarom.

Natuurverschijnselen zie je, hoor je, voel je. Vastpakken lukt niet. Ongrijpbaar zijn ze, en je kunt er maar het best in berusten dat je er geen invloed op kunt uitoefenen. Het is zoals het is en je doet er niks aan.

Met die berusting kan dan soms ook de verwondering optreden. Er zit ritme in de zee, en die opkomende zomerstorm, het zou zomaar een compositie van Fourteen Twentysix kunnen zijn!

‘Lighttown Closure’ lijkt gemaakt te zijn vanuit een zekere achteloze houding. Het tempo op dit album ligt laag. Het is een wonder dat het niet storend is, maar dan: het is zoals het is! Als je ‘Lighttown Closure’ hoort, zul je moeten berusten in het feit dat de nummers erop in dit tempo het best tot hun recht komen. Niks geen uptempo gedoe, traagheid is de boodschap.

Daar waar ik denk aan het weer, is het logischer dat ‘Lighttown Closure’ meer is geïnspireerd door het urbane. Het leven in een stad als Eindhoven allicht? Tja, in de titel wordt een link gelegd naar die lichtstad…

Muzikaal is ‘Lighttown Closure’ lichtjes experimenteel, met subtiel toegepaste (elektronische) effecten. Dat, in combinatie met (op gepaste momenten aanwezige) onderkoelde beats, een cello hier en daar en gitaarspel wat als een beekje door het hele album kabbelt, zorgt voor een uniek geluid. Een geluid dat op het gevoel speelt, een heel album lang. Zeer consequent.

Triest is ‘Lighttown Closure’ absoluut, qua toon maar ook qua tekst. Het gaat over zaken die voorbijgaan. Wat ik er ook uithaal: de worstelingen van een jong mens met zichzelf en zijn omgeving… Waar of niet, het zet het gevoel van dit album in ieder geval wel neer. Inderdaad, niet direct muziek om een feestje mee op te luisteren.

Fourteen Twentysix laat met ‘Lighttown Closure’ zien hoe je met muziek sfeer en gevoel kunt overbrengen. Wellicht ontbreekt het nog een beetje aan dynamiek, het is wel sterk in oprecht in overtuiging. Dit album zet een gevoel neer waar je als luisteraar voor op moet passen, je zou er door kunnen worden opgenomen, om er vervolgens in te blijven hangen.

Er gaat dreiging uit van ‘Lighttown Closure’, en ja, dat is een goed ding!

« Hot Video Alert: Rita Redshoes – Choose Love | Review: Black Box Revelation – Silver Threats »