Ontdek Oprechte Muziek!

Recensie: Field Music – Plumb

« Audio: Busby Marou – Biding My Time | Video: Alabama Shakes – Heavy Chevy »

De indie rock die Field Music maakt, kun je niet anders omschrijven dan symfonisch. Deze Engelse band had wat dat aangaat niet misstaan in het muzikale landschap van de jaren ’70, ongeveer in dezelfde buurt als een Emmerson Lake and Palmer. Heel soms hoor je Paul McCarthy doorklinken.

Je voelt het dan al aankomen: ‘Plumb’, het vierde album van Field Music, is een echte retro plaat. En dat in een tijd dat we alles wat retro is wel een beetje moe worden…

Achterstand

‘Plumb’ begint wat dat aangaat al met een achterstand voordat je het album hebt afgespeeld. Hier geen band die vooruitstrevend wil zijn, maar een band die liever de veilige catacomben van een afgesloten muzikaal tijdperk opzoekt.

Nu ja, wat symfonische rock aangaat staan deze heren hun mannetje. De composities zijn dynamisch, bol van tempowisselingen. Songs die zo rustig leken te beginnen slaan ineens over in drukke gitaarloopjes die even later weer aan de kant worden gezet voor welhaast zalvende meerstemmigheid.

Zenuwen

“Van de hak op de tak, of toch doordacht?”

Doordat het album zo afwisselend is, trekt het snel voorbij en laat het je als luisteraar verbijsterd achter. Moet je ‘Plumb’ nu zien als een van de hak op de tak, of is het juist een zeer intelligent en doordacht album?

Eigenlijk valt er voor beide opvattingen wel wat te zeggen, zonder dat ze elkaar tegenspreken. Want ja, dit album steekt technisch en qua composities heel sterk in elkaar. Op de kwaliteit valt niks af te dingen. Toch werkt ‘Plumb’ ook op de zenuwen. Juist omdat het zo geniaal in elkaar steekt, maar vooral omdat het tempo zo hoog ligt.

Afstandelijk

‘Plumb’ is een intrigerend album. Er valt niet veel op aan te merken en toch blijkt het ook moeilijk om er zeer enthousiast over te zijn. Misschien dat Field Music als band te perfectionistisch aan de slag is gegaan, waardoor er een zekere afstandelijkheid ontstaat. Misschien is het ook alleen maar omdat ondergetekende het overmatig aanwezige retro element simpelweg beu is…

Een ruime voldoende op compositie, techniek en afwerking.

« Audio: Busby Marou – Biding My Time | Video: Alabama Shakes – Heavy Chevy »