Ontdek Oprechte Muziek!

Review: Jil Is Lucky – Jil Is Lucky

« Review: The Inspector Cluzo – The French Bastards | Review: The Kissaway Trail – Sleep Mountain »

Wie is Jil en waarom is hij zo gelukkig? Welnu, Jil heeft al jong muziek leren maken op een oude gammele gitaar, hij stond als 12 jarige als bassist al in diverse cafeetjes zijn broer muzikaal te ondersteunen. Ik denk dat daar alvast een deel van het geluk van Jil in zit, hij wist al vroeg wat hij wilde worden: muzikant!

En als muzikant doet Fransman Jil Bensénior het eigenlijk best goed! In 2007 bracht de singer/songwriter/performer zijn eerste EP uit. De single ‘The Wanderer’, die van die EP afkomstig is (en tevens op het hier besproken album staat), werd al gebruikt voor de reclamecampagne van Flower By Kenzo. Da’s al met al toch een lekkere start van een carrière, zo’n reclamespot.

Uit het nummer ‘The Wanderer’ wordt ook goed duidelijk met wat voor een soort muziek we hier te maken hebben. Het is vaak ietwat mijmerend van toon, zoals dat toch zo veel singer/songwiters kenmerkt. Daarbij is het ook overduidelijk te bestempelen als folk, Jil is Lucky maakt graag gebruik van wat meer traditioneel aandoende thema’s. Niet zelden maakt hij daarbij een dikke flirt met Jiddisch aandoende muziek.

Hoewel de meeste songs op ‘Jil Is Lucky’ als laid back te bestempelen zijn, komen er ook enkele stevigere nummers op voor. Een goed voorbeeld daarvan is het ietwat hysterisch aandoende 41 seconden tellende ‘Sidi Bei Abbes’. Zo kort als die duurt, zo lang is een ander hoogtepunt op dit album. Sluitstuk ‘Hovering Machine’ mag dan aanvankelijk wat traag voortkabbelen, het eindigt met werkelijk virtuoos gitaarspel, en een al even freakende ritme sectie. Ja, dat is nog eens afsluiten, en dat in niet minder dan tien minuten!

Het zijn de meer ingetogen nummers die ‘Jil Is Lucky’ tot een betoverende plaat maken. Maar al te vaak laat Jil Is Lucky een heel breekbare kant van zichzelf zien, al dan niet gemaskeerd door een fijn gevoel voor humor. In elk nummer op Jil Is Lucky lijkt een zekere melancholie verborgen te liggen, hoe vrolijk de eerste indruk dan ook mag lijken.

Of Jil nu aan het verhalen of aan het freaken is, hij weet de aandacht altijd goed vast te houden. Jil is Lucky is in alles uiterst authentiek, een genot om naar te luisteren. Al wordt de vraag waarom Jil nu zo gelukkig is nooit echt duidelijk.

« Review: The Inspector Cluzo – The French Bastards | Review: The Kissaway Trail – Sleep Mountain »