Ontdek Oprechte Muziek!

Review: Alexisonfire – Old Crows / Young Cardinals

« Golden Silvers – True Romance | Review: Moby – Wait For Me »

Artiest: Alexisonfire

Album: Old Crows / Young Cardinals

Genre: Post hardcore punk rock

Release: 2009

Label: Vagrant Records

Recensent: Edward

Waardering: 4/5

koop Old Crows/Young Cardinals

Alexisonfire is voor zijn vierde album nogal wat veranderingen ondergaan. In de drie jaar die vooraf gingen aan ‘Old Crows / Young Cardinals‘ is er meer gebeurt dan alleen een broodnodige adempauze. Er is van label verandert, bandleden gingen trouwen en het aloude hard/zacht contrast is verwisselt voor een iets verfijnder geluid. Hun nieuwe geluid is sterker, slimmer en laat veel beter zien met wat voor muzikanten we hier te maken hebben. Muzikanten die in ieder geval niet meer de makkelijkste weg kiezen.

‘Old Crows / Young Cardinals’ is het beste album van Alexisonfire tot nu toe! Al was het alleen maar vanwege zanger George Petit die zijn eeuwige geschreeuw deels heeft verruilt voor daadwerkelijke zanglijnen. Een zang die gretig maar ruw aandoet. Waarschijnlijk kan deze man ook niet anders omdat zijn stembanden voor het leven verpest zijn.

Het is de vraag wat al deze veranderingen in gang heeft gezet. Wellicht komt het door alle nevenprojecten (zoals City And Colour) die de verschillende bandleden de afgelopen tijd hebben uitgevoerd? Wie zal het zeggen, misschien is het zelfs een proces van evolutie geweest? In het eerste nummer op dit album zingt de band: “Now, we are not the kids we used to be/stop wishing for yesterday” Wellicht een indicatie dat de veranderingen definitief zijn.

Het is niet zo dat de band ineens onherkenbaar zou zijn, ze klinkt nog altijd wel als vanouds post-hardcore. Heel af en toe schuurt de band tegen de prog-metal aan om vervolgens onmiskenbare punk rock te spelen. Belangrijkste ingrediënten zijn een enorme hoeveelheid energie en intensiteit.

Alexisonfire is met ‘Old Crows / Young Cardinals’ een nieuwe weg ingeslagen, het heeft een verbeterde versie van zichzelf geproduceerd. Je zou haast kunnen zeggen: Alexisonfire 2.0. Als ze deze koers vasthouden dan ben ik er van overtuigd dat er uiteindelijk ook nog wel een Alexisonfire 3.0 komt, hoewel ‘Old Crows / Young Cardinals’ hun beste album tot nu toe is, lijkt het plafond nog niet te zijn bereikt.

« Golden Silvers – True Romance | Review: Moby – Wait For Me »