altj-press

Interview: Alt-J

Bijna vanuit het niets was daar ineens een band uit Leeds met een hit op Youtube: ‘Breezeblocks’. Hun naam, gekozen omdat het wel goed klonk, is een toetsencombinatie op de Mac voor wiskundige symbool voor vernieuwing, het deltateken: Alt-J.

Met optredens op drie Nederlands festivals (Walk the Line [PIAS] NITES en deBeschaving) en debuutalbum ‘An Awesome Wave’ op komst, greep Ekaya direct de eerste kans aan om kennis te maken. In het Amsterdamse Backstagehotel spraken we met voorman Joe Newman en toetsenist Gus Unger-Hamilton: “Mensen denken misschien dat we heel geeky met computers zijn maar eigenlijk zijn we behoorlijk analoog.”

Eerste band

De vier leden van Alt-J ontmoeten elkaar tijdens hun studie in Leeds. Voor iedereen geldt dat Alt-J de eerste band is waar ze ooit in hebben gezeten. De muzikale ervaring is per bandlid erg verschillend. Zo zat Gus in een koor en is hij een klassiek geschoolde pianist.
Een muzikaal erg formele opvoeding, zeker als je dat vergelijkt met die van Joe: “Ik heb voornamelijk mezelf alles geleerd. Qua muzikale achtergrond is vooral mijn vader belangrijk. Hij is een gitarist die samen met mijn tante vaak werk van Simon and Garfunkel en James Taylor vertolkt. Hij hoort een hoop invloeden van Simon and Garfunkel terug in de muziek van Alt-J.”

“Mijn vader hoort een hoop invloeden van Simon and Garfunkel terug in de muziek van Alt-J”

Veel optreden in de zaaltjes en pubs van Leeds is er niet bij. De band musiceert aanvankelijk voor zichzelf in studentenkamers. De nummers die daar ontstaan, geproduceerd met Garage Band, worden vervolgens gedeeld met enthousiaste vrienden. Langzaam ontstond er een heuse fanbase, dat zorgde voor de nodige verandering bij de band. Gus: “Toen we begonnen zagen we onszelf als een echte recording band. Maar we streven er nu toch echt naar een live band te worden.”

Succes als tegengif

Het succes van het nummer ‘Breezeblocks’ doet de band goed, het werkt bemoedigend. Gus: “Het is net als met baby’s. In het begin huilen ze alleen maar en daarmee kunnen ze moeders tot wanhoop drijven. Die krijgen dan de neiging om ze uit het raam te gooien. Om te overleven leren ze uiteindelijk lachen, zodat diezelfde moeders ze uiteindelijk niks aandoen. De positieve reacties die we krijgen van onze fans werken ook een beetje zo. Ze zijn het perfecte tegengif voor de negatieve gevoelens die horen bij in een band zitten. Bijvoorbeeld als je heel lang van huis weg bent.”

De songs van Alt-J ontstaan over het algemeen volgens een vast patroon. Joe komt met de tekst en een melodie, vervolgens werkt iedereen daar zijn eigen stukje van uit. Gezamenlijk wordt vervolgens naar de structuur van het nummer gekeken. Muziek en tekst liggen daarbij in elkaars verlengde, ze complementeren elkaar.
Joe: “Wat soms ook gebeurd en wat heel interessant kan zijn is dat je muzikaal het tegenovergestelde van de tekst zoekt.”

Gehoorproblemen

De teksten van Joe vormen een zeer belangrijk onderdeel. Maar al te graag vertelt hij hoe een titel als ‘An Awesome Wave’ is afgeleid van een nogal bloederige passage uit het boek American Psycho. Literatuur is belangrijk, er werd door de band zelfs een heus boekenclubje opgericht, al kwam deze nooit van de grond.
Voor de overige bandleden is het soms wel een zoektocht naar hoeveel zeggenschap ze over de teksten van Joe hebben. Toch leidt het slechts zelden tot discussie. “Het is maar een keer gebeurd dat we een stukje van de tekst niet goed vonden passen, dat was in het nummer ‘Dissolved Me’. We kunnen er over het algemeen goed over praten.”
Joe: “Voor onze drummer maakt het overigens niet uit wat de teksten zijn. Hij is gedeeltelijk doof en het interesseert hem niet.”

Of dat geen problemen oplevert, een drummer met gehoorproblemen? Gus: “Dat valt mee, ik denk dat de drums bij uitstek een goed instrument is voor mensen met hoorproblemen. De enige keer dat het wel mis ging, was toen zijn gehoorapparaten waren uitgevallen tijdens een optreden en hij niet wist welk nummer we moesten spelen.”

Foutloos

“Op het podium ben ik vooral bezig om foutloos te spelen”

Op het podium is de band nog een beetje zoekende. Joe geeft aan in de toekomst misschien meer te willen improviseren op het podium. Dat is er nu nog niet bij. “We proberen op het podium het album te reproduceren. Daarbij hebben we ontzettend veel vertrouwen in elkaar, maar we voelen ons nog niet vrij genoeg om op het podium te experimenteren. Zelf ben ik echt helemaal niet goed in het improviseren op mijn gitaar.”
Gus: “Onze muziek komt voor een groot deel uit ons hoofd, alles is weloverwogen. Pas als we het allemaal goed vinden is het ook echt een Alt-J nummer. Het is daarom moeilijk om voor een andere benadering te kiezen. Op het podium ben ik vooral bezig om foutloos te spelen…”

Folktronica

Alt-J is muzikaal moeilijk in een hokje te plaatsen waardoor ze nogal vaak om uitleg worden gevraagd over hun sound. Ze begrijpen die vraag, maar beantwoorden die liever niet. Joe: “We houden er niet van om ons geluid in woorden te omschrijven. Het boeit ons niet. Maar, als bijvoorbeeld een taxichaufeur ons vraagt naar wat voor muziek we maken, dan leggen we het vaak uit als een mix van indie electro en folk; folktronica!”
Gus: “Liever dan te praten over die sound, gaan we bezig met waar het werkelijk om draait: muziek maken!”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *