Ontdek Oprechte Muziek!

Live recensie: Lowlands 2012 – dag 2

« Live recensie: Lowlands 2012 – dag 1 | Live recensie: Lowlands 2012 – dag 3 » linnea olsson
Waardering:
Auteur:
Reacties: Reageer als eerste!
Geplaatst onder: Live
Gelabeld als:

Ekayan Richard Ridder doet verslag van wat waarschijnlijk de warmste editie zal worden van A Campingflight to Lowlands Paradise, oftewel: Lowlands. Hij deelt met ons de hoogte- en dieptepunten van de optredens die hij bijwoont. Hieronder zijn verslag van de tweede festivaldag.

Wakker worden. Om twaalf uur is het al flink druk in de India bij James Vincent Mcmorrow. De zon brandt al fel en dan kun je beter de schaduw van de grotere tenten opzoeken, dan in je tentje wegbranden. McMorrow heeft het ook zwaar met het weer en zoekt zijn heil in veel water en handdoeken. Het iele stemgeluid van McMorrow past prima bij wat de Lowlanders op dit moment van de dag aankunnen. Gedurende de set wordt het tempo een beetje opgevoerd, zodat iedereen weer een beetje in het ritme komt. McMorrow stuurt het publiek weg met ‘We don’t eat’. Dat klopt, want drinken wordt deze dag belangrijker dan eten.

De belofte Alt-J

Alt-J is voor velen dit festival de grote belofte. Dat geeft natuurlijk wel wat druk. Ze starten meteen met een knaller. ‘Interlude 1’wordt met ondersteuning van het Kyteman koor gebracht. Strakke a capella zang zet de bomvolle Bravo meteen in de goede stand. Alt-J is zich aan het omvormen van studioband naar een live band en dat lijkt goed te lukken. Het publiek kent de nummers al goed en een aantal toppers van het Album ‘An Awesome Wave’ werden met enthousiasme ontvangen. De podiumact is dan misschien nog niet heel sterk, maar de uitvoering van de complexe nummers gaat wonderwel goed. Alt-J is de code voor het teken van verandering (∆) dus die podiumact zal op termijn ook wel in orde komen.

De verrassing Linnea Olsson

Een goed festival wordt gekenmerkt door het feit dat je ergens binnen loopt en dan een act ziet die je niet erg goed kent, maar die je wel raakt. Vandaag is dat celliste Linnea Olsson. Als bandlid met Ane Brun meegekomen mag Linnea ook nog solo in de Lima een optreden verzorgen. Met een cello en een loopmachine weet ze het publiek voor zich te winnen. Een cello is op Lowlands een niet zo heel veel gezien instrument, maar Olsson weet er ritme en diepgang mee te brengen. Haar album ‘Ah’ is vandaag net uit en daar brengt ze een aantal nummers van. De cover van ‘Unfinished Sympathy’ van Massive Attack en een Kraftwerkcover mogen er ook zijn. Jammer dat het geluid niet zo ver draagt, maar verder een mooi Lowlands momentje.

Eendagsvlieg of Festivalband

Met ‘Little Talks’ heeft Of Monsters and Men de officieuze zomerhit van 2012. Dat zorgt voor een drukke Indiatent. Crystal Fighters, De zomerhit van 2011, gingen vorig jaar roemloos ten onder op Lowlands, dus wel even spannend of deze IJslandse formatie wel overeind blijft. Het publiek heeft er zin in en dat is te merken. Van meet af aan slaan publiek en band de handen ineen om er een mooi feestje van te maken. Ook de wat rustige nummers worden met ritmisch klapgeluid ondersteund. De India wordt ondertussen omgedoopt tot ‘in den zwetenden otter’, maar dat kan het publiek niet schelen. Er wordt geklapt, gesprongen en gedanst. ‘Little Talks’ zorgt voor een piekje, maar ook de andere nummers hebben genoeg body om het publiek te vermaken. Of Monsters and Men is duidelijk geen eendagsvlieg maar een festivalband.

Was er nog meer?

Natuurlijk was er nog veel meer te zien. Afgezien van een watergevecht met 2000 man, zag ik Blaudzun met Ane Brun op één podium, gaf Kasabian een dijk van een optreden weg en leverden de besnorde mannen van Eagles of Death Metal een degelijke rockshow. Het paard en de danseressen op het podium van Santigold verdienen ook een vermelding, al was het alleen maar omdat hun prestatie bij deze temperaturen veel respect afdwong. Zondag nog een warme dag.

Of Monsters and Men staan zondagavond 19 augustus gratis op het theaterfestival Noorderzon in Groningen. Alt -J is maandag 20 augustus op datzelfde podium te vinden.

We don’t eat – James Vincent McMorrow

« Live recensie: Lowlands 2012 – dag 1 | Live recensie: Lowlands 2012 – dag 3 »

Wat vind jij? Reageer!

Featuring Recent Posts WordPress Widget development by YD