Volg ons
Recent geplaatst
Laatste reacties
Mixtape!
Meest Gelezen Vandaag
Actiefste auteurs
Doorzoek Ekaya!
Live Recensie: Oberhofer @ Walk The Line (11/05/12)
mei 12, 2012
2 reacties
Foto’s door Ramond Jaggessar
Walk the Line had een primeur: Het New Yorkse Oberhofer speelde voor het eerst op Europese bodem. En hoe! Vlekkeloos was de performance in de Zwarte Ruiter, aan de grote markt in Den Haag, niet. Maar indruk maken deed Oberhofer zeker!
Oberhofer is cool. New York cool. Dat vertaalt zich in kunstige danspasjes en een zanger die welhaast manisch rondspringt in een vrouwenblouse. Muzikaal betekent het stevige alternatieve rock waar je The Strokes maar ook Interpol in kunt ontdekken.
Springplank

Het publiek in het kleine zaaltje van werd wel een beetje op de proef gesteld tussen de nummers door. Er leek van alles mis te zijn met het geluid en het materiaal. Zanger Brad Oberhofer sleept na drie songs zelfs een versterker achter het drumstel vandaan omdat hij hem anders niet hoort. Het object fungeert later overigens ook prima als springplank.
Rauwe energie
Wie het album time capsules | | heeft beluisterd zou bij een optreden van deze band wel eens voor een verrassing kunnen komen te staan. Daar waar de liedjes uit de studio bijna een aaibaarheidsfactor a la the Kooks hebben, daar zijn ze live gevuld met een enorme dosis rauwe energie. Wat dat aangaat verdient deze band grotere zalen en meer publiek, maar dat zal een kwestie van tijd blijken.
Revelatie
Oberhofer was, afgezien wat technische mankementen, een ware revelatie, een echt hoogtepunt. Deze jongens zijn getalenteerd, werken hard en zijn niet te beroerd om ook voor een kleine zaal alles te geven. Heb je de kans om deze band live te zien, grijp die dan!


Over Edward
Oprichter Ekaya. Actief van 2008 t/m 2013. Vanaf die tijd actief als adviseur, designer en technische zaken. View all posts by Edward →Dit bericht werd geplaatst in Live en getagged met indie rock, oberhofer, usa, walk the line 2012. Maak dit favoriet permalink.
Recensie: Vampire Weekend-Modern Vampires of the City
Recensie: Noah and The Whale – Heart of Nowhere
recensie: Death Rattle- Fortress (ep)
Peter Doherty: leven als François Villon in Frankrijk
snik…