Het nieuwste album van Band Of Skulls, ‘Sweet Sour’, kent twee gezichten. Niet geheel verrassend gezien de titel, een zure (want hard en bijtend) en een zoete (zacht en lieflijk). Een aardig uitgangspunt, alleen aan de verhouding tussen beide bestanddelen zou nog best gesleuteld mogen worden.

De kracht van dit Engelse trio? Die zou ‘m wel eens in effectiviteit kunnen zitten. Met enkel bas, gitaar en drums zet de band een monumentaal geluid neer. Het achterste van de tong krijgen we te zien van zowel zangeres Emma Richardson als zanger/gitarist Russell Marsden. De drums van Matt Hayward kunnen worden omschreven als spierballenvertoon.

Te vaak op de rem

Maar hoewel Band Of Skulls hard op z’n best is, is ‘Sweet Sour’ geen aaneenschakeling van rocken in de hoogste versnelling. De band heeft ook een rem, en die wordt gebruikt. Helaas iets teveel, te vaak. Twee, maximaal drie ingehouden songs was meer dan genoeg geweest.

Het valt aan te prijzen dat Band Of Skulls met ‘Sweet Sour’ heeft gepoogd een plaat te maken die niet simpelweg vuurgevaarlijk is, maar ook nog diepere lagen kent. Het jammere is alleen dat de sound van Band Of Skulls het best is als er flink wordt gerockt. Op de helft van de nummers is dat niet het geval en zoekt het drietal het in luisterliedjes; Stemmig gitaargetokkel, ingehouden drums, subtiele bas en ronduit nette samenzang. Niks op af te dingen, maar wel een beetje saai.

Zuur het best

Wanneer ‘Sweet Sour’ met een nummer als ‘Wonderluster’ of ‘You Ain’t Pretty But You’ve Got It Going’ los gaat, is het album op z’n best. Dit zal het zure gedeelte zijn; hard, maar wel met een aangename female touch. De zoet helft is weinig spannend en doet het album onnodig indutten. Band Of Skulls is zuur het best te pruimen!

Over Edward

Oprichter Ekaya. Actief van 2008 t/m 2013. Vanaf die tijd actief als adviseur, designer en technische zaken. View all posts by Edward →

Dit bericht werd geplaatst in Albums en getagged met band of skulls, pias, sweet & sour. Maak dit favoriet permalink.