Recensie: Color Ones – Color Ones

Waardering:
Auteur: Edward
Reacties: 2
Geplaatst onder: Albums
Gelabeld als: color ones, pelican music, pop rock

Tweet

Er is iets geks aan de hand met het debuutalbum ‘Color Ones’ van de gelijknamige Utrechtse band. Twee nummers ben je onderweg als je ineens wordt overvallen door een dwarsfluit. Niemand minder dan Thijs van Leer vertoont op dit nummer zijn kunsten!

En zeg je Thijs van Leer, dan zeg je Focus. Belangrijk daarom om een ding voorop te stellen: Color Ones klinkt in geen geval als die legendarische band. Al was het maar omdat er geen Jan Akkerman op te ontdekken valt. Over dit album zegt dat overigens niks.

Thijs van Leer

Het feit dat van Leer meedoet is eigenlijk niks anders dan een gegeven. Een toevoeging die maakt dat Color Ones meer opvalt. Of dat echt nodig was? Het valt te bezien.
Color Ones maakt sprankelende pop rock die een beetje doet denken aan Black kids en the Kooks. Een dwarsfluit voegt daar niet direct iets substantieels toe. De verrassing Hey leuk Thijs van Leer, maakt op een gegeven moment plaats voor: Skip alsjeblieft die nummers met die dwarsfluit!

“Color Ones maakt sprankelende indie rock die doet denken aan Black kids en the Kooks”

Genoeg over de fluit, op 80% van dit album hoor je hem niet. Wat dan over blijft is een net debuutalbum. Niet breathtaking, ook niet de ontdekking van het jaar. Wel een band om in het visier te houden!

Binnen de lijntjes

In de eerste instantie doet ‘Color Ones’ een beetje oppervlakkig aan. Alsof het een verzameling gemakkelijke melodietjes betreft die leuk zijn aangekleed met vlotte partijen gitaar en piano. Luister nog een keer en het valt op dat het met de oppervlakkigheid wel mee valt. De band laat een enorme veelzijdigheid zien, zeker als het gaat om technisch spel.

Het enige grote minpunt aan het album ‘Color Ones’ is dat de band wat teveel binnen de lijntjes blijft. De muzikale passie die er toch echt in lijkt te zitten, komt er op dit album niet echt uit. De inzet van een rapper bij ‘New York’ mag daarbij niet baten; er is sprake van voorspelbaarheid.
Daar staat tegenover dat de band met een nummer als ‘Live Forever’ laat zien waar het toe in staat is. Hier weet de band echt de aandacht te pakken. Mischien omdat het simpele maar doeltreffende intro hout snijdt. Of zou het de voordracht van Natalie Lukkenaer zijn bij een gedicht van Victor Lloo?

Vlot en catchy(!)

Binnen de lijntjes, voorspelbaar… Dat zijn harde oordelen. Het kan dan ook niet genoeg benadrukt worden dat het album toch ook vooral heel vlot is, catchy bovendien! Color Ones is een band die met zijn debuutalbum laat zien dat de aandacht verdient. Zeker gelet op het niveau van musiceren ontstaat de indruk dat ze ook live heel wat in huis hebben. Ga ze daarom zeker bekijken als ze bij jou in de buurt optreden!

Bekijk ook: