Review: True Widow – As High as the Highest Heavens and From the Center to the Circumference of the Earth
« Review: Man Man – Life Fantastic | Video: Bill Calahan – Riding For The Feeling »

Auteur: Edward
Reacties: Reageer als eerste!
Geplaatst onder: Albums
Gelabeld als: shoegaze, slowcore, stoner, true widow
Tweet
Het tweede album van True Widow heeft een enorm lange titel en bevat elementen van grunge, slowcore, stoner-rock en shoegaze. Reden genoeg om het direct van tafel te vegen als zijnde niet vernieuwend, toch slaagt dit Texaanse trio er met zijn tweede album in om verrassend origineel te klinken. Sterker nog, ‘As High…’ mag gerust een sensatie genoemd worden!
Massief
‘As High…’ mag dan op een fundament gebouwd zijn van muziek genres die sinds eind jaren ’80 menig muziekliefhebber in duistere diepten hebben meegezogen, je kunt niet spreken van een hang naar het verleden. Dit album is nou eens niet retro, het is een logische stap in de ontwikkeling van wat ooit bij de grunge begon. Het is bij uitstek vernieuwend, zij het niet door grote statements. Het is evolutie, en ja, evolutie is interessant!
Dit album kent een zeer duistere ondertoon waarop de ietwat vlak aandoende vocalen zeer goed gedijen. Het tempo ligt laag, maar het geluid is werkelijk massief. De samenzang tussen man en vrouw zorgt voor een beetje licht en lucht maar daar blijft het dan ook bij. True Widow bedelft zijn luisteraars onder zijn overweldigende sound en zorgt ervoor dat elk element daarbij tot diep in de hersenen doordringt. Gestaag beukt de drum en het gitaarwerk is als een rivier aan slome maar stuwende riffs.
Vele facetten grijs
Hoewel ‘As High…’ qua stijl zeer consistent is en weinig verrassende elementen bevat, weet het album te vermaken als een goede trip. Continu is er de spanning dat True Widow helemaal los gaat, toch blijft de controle daar. Nooit komt het tot een climax of zelfs een anticlimax. True Widow gaat gewoon, het baant zichzelf een weg middels beukende drums en alles verpulverende, lange halen van de gitaar. De benadering verschilt misschien per song, het principe blijft hetzelfde. Noem het maar eentonig maar besef daarbij dat eentonigheid niet hetzelfde is als saai. Noem het grijs, maar weet dat grijs in vele facetten komt.
Slecht een keer lijkt True Widow uit zijn stramien te stappen en wel met het nummer ‘Night Witches’. De band gaat hier net iets meer uptempo tekeer. Voor het geheel is dat misschien jammer, daar tegenover staat dat het nummer wel een lekkere impact maakt. In vergelijking tot de rest van het album zou je het bijna luchtig kunnen noemen. Het zou een idee zijn geweest dit nummer op een apart EP’tje uit te brengen, aan de andere kant verschaft het ‘As High…’ ook van een portie zuurstof die uiteindelijk wel nodig is om te overleven.
Imponerend
‘As High as the Highest Heavens and From the Center to the Circumference of the Earth’ is een werk dat imponeert. Het laat je als luisteraar nietig voelen, alsof je langzaam door een dikke modderstroom wordt overspoelt. Traag wordt je onherroepelijk bedolven, je wordt alleen wel in leven gehouden om het allemaal bewust te kunnen ondergaan. True Widow op zijn allerbest!
Bekijk ook:
Wat vind jij? Reageer!
Dit artikel is geplaatst op 14 - 05 - 2011 door Edward en is eigendom van Ekaya Music Magazine

Recensie: Dylan LeBlanc – Cast The Same Old Shadow
Video: D A W N S – Evidance and Answers
Live verslag: Dauwpop 2012
Audio: The Tallest Man On Earth – 1904
Audio: Beast Make Bomb – Dream Boat
Live Recensie: Milagres @ Walk The Line (12/05/12)
Live Recensie: Alt-J @ Walk The Line 2012