Review: Francis International Airport – In The Woods
« Video: Times New Viking – No Room To Live | Video: Menomena – TAOS »

Auteur: Edward
Reacties: Reageer als eerste!
Geplaatst onder: Albums
Gelabeld als: francis international airport, Fullspectrum, in the woods, indie rock
Tweet

De band Francis International Airport hoeft niet op te boksen tegen torenhoge verwachtingen: ze komen uit Oostenrijk. Een prachtig land, zoveel is zeker, maar hoeveel indie van (internationale) betekenis komt daar nu eigenlijk vandaan? En nee, Falco telt niet als indie…
Juist, toen bleef het heel erg stil.
Spanning
Anderzijds zou je ook kunnen stellen dat de maatstaf voor indie in Oostenrijk erg hoog ligt. De scene mag er dan niet omvangrijk zijn, Francis International Airport zorgt in zijn eentje voor een hoog niveau aan muziek maken. De band brengt kristalheldere, koele indie-rock. De uitvoering is van een welhaast chirurgische precisie waarbij effectief en efficiënt de kernwoorden lijken te zijn. Aan het toeval wordt niks overgelaten, zo lijkt het, en toch ligt er een voelbare spanning besloten in ‘In The Woods’.
Denk nu niet dat deze Oostenrijkers een stel gevoelloze robots zijn die machinaal te werk gaan. De harmonieën die deze band voortbrengt en het enorme gevoel voor schoonheid dat daar uit spreekt doet humaniteit vermoeden. Dan, de subtiliteit die spreekt uit de vele gelikt bridges is voor machines niet te evenaren. Alles duidt er op dat we hier hebben te maken met intelligente muzikanten die zeer weloverwogen musiceren!
Smoel
Nu zijn er natuurlijk altijd sceptici die menen dat een band uit Oostenrijk bij voorbaat gedoemd is te mislukken omdat ze niet in het Engels zouden kunnen zingen zonder daarbij een ontiegelijk accent te hebben. Point taken, de vokalen zijn inderdaad gedept in een Hoogduits sausje, maar ook hier geldt: hes is subtiel. Sterker nog, het accentje is geen ergernis, het is van meerwaarde. Het geeft de band smoel.
Het sterkste punt van ‘In The Woods’ als geheel is de manier waarop Francis International Airport elk nummer weet op te bouwen door laag op laag te leggen zonder dat het overdadig wordt. Naast die opbouw verstaat dit collectief ook de kunst van het uitbouwen. Dit alles voltrekt zich in een uitgekiend tempo dat precies genoeg is om spanning te brengen en langzaam genoeg om elk faccet optimaal te kunnen ervaren. Dat is wat dit album zo helder maakt, het is alsof je een diep Oostenrijks bergmeer in kijkt en twintig meter onder je de kiezelstenen kunt tellen, terwijl je af en toe wordt verrast door een gracieus zwemmend visje.
Trots
‘In The Woods’ is een uiterst aangename, verfrissende, Oostenrijkse verrassing. Het album is rijk en laat zich met liefde vele malen beluisteren zonder ooit vervelend te worden, er valt namelijk zoveel te beleven! De Oostenrijkers mogen trots zijn op hun indie scene!
Bekijk ook:
Wat vind jij? Reageer!
Dit artikel is geplaatst op 18 - 03 - 2011 door Edward en is eigendom van Ekaya Music Magazine

Recensie: Dylan LeBlanc – Cast The Same Old Shadow
Video: D A W N S – Evidance and Answers
Live verslag: Dauwpop 2012
Audio: The Tallest Man On Earth – 1904
Audio: Beast Make Bomb – Dream Boat
Live Recensie: Milagres @ Walk The Line (12/05/12)
Live Recensie: Alt-J @ Walk The Line 2012