Review: Polock – Getting Down From The Trees

Waardering:
Auteur: Edward
Reacties: Reageer als eerste!
Geplaatst onder: Albums
Gelabeld als: dying giraffe records, getting down from the trees, indie rock, polock

Tweet

Op het moment van dit schrijven waait het hard en is er geen penseelstreek blauw aan de hemel te ontwaren. Het is de staart van de winter, en alles schreeuwt om lente: nieuw leven, zon dat soort werk. Wel nu, muzikaal gezien krijgt die lente een mooi startschot; Op 21 maart 2011 komt ‘Getting Down From The Trees’, het debuut album van Polock uit!

Zorgeloos

Er zijn een paar ingrediënten die van Polock een zeer sympathiek bandje maken. De zon straalt er in door en er gaat een zekere zorgeloosheid van deze band uit. Helemaal gek is dat niet, deze indie rockers komen uit het Spaanse Valencia. Zon en zorgeloosheid zijn zo’n beetje de pijlers van de cultuur aldaar!

Hoe krijgt een band het voor elkaar om de zon in zijn muziek te embedden? Hoe draag je zorgeloosheid uit? Het is moeilijk te zeggen. Immers, wie wat wil bereiken met zijn muziek zal hard moeten werken. Talent is een leuk begin maar het werkelijke verschil wordt toch echt gemaakt door urenlang te zwoegen in muffe duistere oefenhokken. Duisternis en discipline zijn de ware ouders van goede muziek!

Midtempo

Polock moet er in geslaagd zijn de Spaanse zon zo in de bol te hebben, dat dit album ook 4 kilometer onder de grond in een Chinese mijn had kunnen worden gemaakt. Het kan niet anders of het karakter van deze vijf Spanjaarden is zo laidback als maar kan. Daar komen van nature composities uit voor, die het aan enige complexiteit ontbreekt. Soepel om in te nemen. Hard werken zal ze er niet onder krijgen, deze lieden staan daar boven.

‘Getting Down From The Trees’ bevat een verzameling heerlijke midtempo songs die worden gekleurd door een verfrissend briesje elektronica. Voor de rest is het sleutelwoord ‘subtiliteit’. Dat geldt voor percussie tot vocalen. Scherpe randjes zijn niet te ontwaren. Een lome uiterst zonnige middag die vraagt om een heerlijk rozige toestand van de luisteraar.

Sympathie

Daarmee komen we ook direct bij het grote manco van dit album. Buiten lounge vriendelijke omstandigheden, of het stillen van een hevig verlangen naar lente en zomer kan men met dit album maar weinig aanvangen. ‘Getting Down From The Trees’ is een aaneenschakeling van lieflijkheid, een soort The Kooks maar dan nog net iets softer (ja heus dat kan!). Luister 1 willekeurig nummer en je hebt eigenlijk de essentie van het album al te pakken. Veel diepgang is er niet, Polock zet zijn geld in op sympathie.

‘Getting Down From The Trees’ zou uitermate goed kunnen werken als soundtrack van het voorjaar en wellicht de zomer van 2011. Daarna zal het naar alle waarschijnlijkheid nog maar weinig worden gedraaid. Dat is het euvel van louter sympathieke bands, die zijn heel even leuk maar weten muzikaal niet bijster veel te boeien.

Advies voor consumptie: combineer Polock met een hangmat en een ijskoud pilsje!

Bekijk ook: