Review: Heidi Spencer & The Rare Birds – Under Streetlight Glow

Waardering:
Auteur: Edward
Reacties: 1
Geplaatst onder: Albums
Gelabeld als: bella union, country, folk, heidi spencer and the rare birds

Tweet

Met de eerste klanken van Heidi Spencer’s album ‘Under Streetlight Glow’ is het direct duidelijk: Dit album is als een warm bad; Heilzaam en onthaastend. Americana van grote kwaliteit zoals je die mag verwachten van professionele muzikanten uit Milwaukee, Wisconsin (VS).

Stem

Zou de heilzame werking van dit album, iets te maken hebben met Heidi Spencer’s stem? Waarschijnlijk wel, die klinkt even eigenzinnig als vertrouwd! Er zit een vleugje Dolly Parton in, maar evenzo goed doet ze denken aan Janis Joplin. Een tikkeltje edgy, rauw, karaktervol en bovenal zeer onderscheidend. Vocalen die je uit duizenden kunt herkennen!

Hoewel ze een potentiële geweldenaar is als het aankomt op haar stembanden, zoekt ze het niet in de aanval. Uit haar stemgeluid valt wijsheid op te maken, berusting en een overweldigende kalmte. Vrede en troost in plaats van geweld en verontrusting. Geen hysterie maar eenheid met het universum!

Puur

Het universum is in het geval van Spencer nogal Amerikaans gekleurd. In de muziek zoals ze die samen met The Rare Birds maakts klinkt Folk en Country door. Ruimte voor versterkte instrumenten is er niet, het album is akoestisch ingespeeld en doet daarmee maar al te puur aan!

Contrabas, piano, de drums die worden bestrijkt met kwastjes en het subtiele gitaarspel; ze doen het waarschijnlijk goed op intieme podia. Tel daarbij de zang van van Spencer op en je weet dat er definitief rillingen over je rug zullen lopen van puur muzikaal genot. Enige aanmerking is, dat Under Streetlight Glow zeer constant is in tempo. Een warm bad kan dan nog zo aangenaam zijn, het gevaar om in slaap te vallen kan een dodelijke afloop hebben. Enfin, als luisteraar ben je daar zelf bij: dit album vraagt niet al te veel inspanning, alleen de juiste gemoedstoestand.

Intiem

Wat ‘Under Streetlight Glow’ tot een album maakt dat bijblijft, is waarschijnlijk het pure en eerlijke gevoel wat ervan uitgaat. Heidi Spencer lijkt zich kwetsbaar op te stellen, vlucht niet weg achter een al te grote muzikale muur. Het album bespeelt met schijnbaar groot gemak het gemoed van de luisteraar. Het is een grote intieme sessie die gedragen wordt door eerlijke, akoestische muziek. Muziek met een zeer aanwezige ziel.

Bekijk ook: