Review: Sufjan Stevens – The Age Of Adz
« Video: Massive Attack – Atlas Air | Review: Mt. Desolation – Mt. Desolation »
Auteur: Edward
Reacties: Reageer als eerste!
Geplaatst onder: Albums
Gelabeld als: asthmatic kitty, electronic, indie, sufjan stevens, the age of adz
Tweet

In 2009 kondigde Sufjan Stevens aan een groot project voortijdig te beëindigen. Hij was bezig voor alle 50 Amerikaanse staten een aparte CD op te nemen. De tellers stond op 2: ‘Michigan’ en ‘Illinois’.
De ambitie is tekenend voor Sufjan Stevens: hoog inzetten en niet opgeven. Tenzij het echt niet anders kan…
50 albums is nogal wat veel voor een artiest alleen, zeker als je er van uitgaat dat de meeste muzikanten nog niet eens 1 volwaardig album per jaar produceren. 1 ding maakten de albums wel duidelijk: die Sufjan die kan nummers schrijven en componeren, dat is niet mis!
Alleen… Een stramien waarin je albums moet maken, gaat dat niet ten koste van je creativiteit? Wie heeft er inspiratie voor een heel album bij Maine of Utah?
Wellicht dat we ‘The Age Of Adz’ als een nieuw begin kunnen zien. Belastend project eruit, inspirerend project erin!
‘The Age Of Adz’ begint met een subtiele ballad, een nummer waardoor je als luisteraar compleet op het verkeerde been wordt gezet. Het nummer ‘Futile Devices’ is klein en harmonieus van opzet. Hoe anders is het vanaf nummer 2 (‘Too Much’), ineens stappen we een geheel andere wereld binnen. We moeten denken aan Radiohead’s ‘Kid A’ vermengd met een hoop retro-futuristisch synthesizer geweld.
Dit album kent een hoop contrast. In zijn teksten is Sufjan heel persoonlijk, de veelal elektronische sound schept juist afstand. Een warm/koud contrast. Een andere tegenstelling is dat dit album uit veelal chaotische composities bestaat, maar ook heel melodisch is. Avant-gardistisch maar tegelijkertijd toegankelijk.
Laten we alleen wel wezen, toegankelijkheid is een relatief begrip. Sufjan Stevens jaagt met dit album bepaald niet de hitparades na, de verschillende nummers vereisen soms meer dan gemiddeld de inzet van de luisteraar om op waarde te kunnen worden geschat. Zeker wanneer het album vordert, de verrassing van het in eerste instantie overweldigende geluid wegvalt. Een beroep op je doorzettingsvermogen!
Knap aan ‘The Age Of Adz’ is hoe Sufjan Stevens tegenstellingen weet te verenigen en elkaar laat versterken. Het album doet nu en dan erg industrial en kil aan, tegelijkertijd gaat er een stukje warmte vanuit. Ondanks de wanorde boeten de melodieën nauwelijks aan kracht in.
Dit album wil jouw aandacht!
Bekijk ook:
Wat vind jij? Reageer!
Dit artikel is geplaatst op 19 - 10 - 2010 door Edward en is eigendom van Ekaya Music Magazine

Audio: Beast Make Bomb – Dream Boat
Live Recensie: Milagres @ Walk The Line (12/05/12)
Live Recensie: Alt-J @ Walk The Line 2012
Live Recensie: Agent Side Grinder @ Walk The Line (12/05/12)
Live Recensie: Liz Green @ Walk The Line (12/05/12)
Live Recensie: Moss @ Walk The Line (11/05/12)
Live Recensie: Paul Thomas Saunders @ Walk The Line (11/05/12)