Review: The Divine Comedy – Bang Goes The Knighthood

Waardering:
Auteur: Edward
Reacties: Reageer als eerste!
Geplaatst onder: Albums
Gelabeld als: ballades, bang goes the knighthood, indie, the divine comedy

Tweet

Twee seizoenen lang lag ‘Bang Goes The Knighthood’ op stapel bij Ekaya. Op de een of andere manier kwam het er niet van dit album te onderwerpen aan een stel kritische oren. Achteraf is het moeilijk te zeggen waarom, The Divine Comedy heeft namelijk prima werk afgeleverd met dit album. Misschien kwam het door de iets al te absurdistische album art?

De hoes van ‘Bang Goes The Knighthood’ mag dan absurdistisch worden genoemd, ze is wel representatief. We hebben hier namelijk te maken met een product dat enkel uit de UK kan komen. Het album getuigd van een flinke portie Britse eigenzinnigheid. Een verfijnd gevoel voor vervreemdende humor, gecombineerd met het streven naar hoge kwaliteit maakt ‘Bang Goes The Knighthood’ bij voorbaat een veilige aankoop.

The Devine Comedy slaagt er in muziek te maken in het straatje van Billy Joel en Randy Newman. Ballades! Muziek met als basis de piano, liefst aangevuld met een bak strijkers.
Aan de andere kant klinkt ‘Bang Goes The Knighthood’ met nummers als ‘At The Indie Disco’ een stuk jeugdiger, minder gedragen. Hoewel je met dit album een theatrale wereld in wordt gezogen kun je niet spreken van een puur elitair werk. jacquet en spijkerbroek zijn beide vertegenwoordigd op dit album.

Dit album is qua stijl niet geheel eenduidig. Aan de ene kant is er de subtiele welhaast aristocratische humor (en zelfspot), aan de andere kant probeert ‘The Devine Comedy’ hip en jeugdig over te komen. Het zorgt voor afwisseling, dat is zeker, het album zelf is daarmee geen natuurlijk geheel. Het is eerder een verzameling aan verschillende categorieën muziek. Het gevaar is aanwezig dat de luisteraar een voorkeur voor een select aantal nummers ontwikkelt en naar de andere niet om zal kijken.

The Divine Comedy slaagt er met Bang Goes The Knighthood goed in om zijn luisteraars te vermaken met onderhoudende muziek. Het album op zich is net zoveel een circus als een theater voorstelling, de lijn is zoek. Een beetje van de hak op de tak maar geenszins saai of vervelend.

Bekijk ook: