Review: The Late Call – You Already Have A Home

Waardering:
Auteur: Edward
Reacties: Reageer als eerste!
Geplaatst onder: Albums
Gelabeld als: Andrew Bird, indie, tapete records, the late call

Tweet

Wat is mooi? In het geval van The Late Call’s nieuwste album ‘You Already Have A Home’ staat mooi voor gracieus, bedachtzaam en gevoelig.

Dat vindt niet iedereen mooi.

Het Zweedse The Late Call levert met ‘You Already Have A Home’ zijn tweede album af. De band die vooral draait om de persoon van Johannes Mayer maakt muziek die meerdere werelden in zich verenigt. De wereld van de klassiek, en de wereld van de pop.
Pop als in nummers van 3 minuten met coupletten en refereinen. Makkelijk te bevatten, een simpele maar doeltreffende basis.

Klassiek staat bij ‘The Late Call’ voor een orkestrale benadering van musiceren. Niet noodzakelijkerwijs een gitaar waar een reeks akkoorden mee wordt geproduceerd maar strijkinstrumenten, koperwerk… En als er dan toch gitaar moet worden gebruikt dan het liefst tokkelend. Wanneer het nodig is meer volume te produceren dan wordt niet de distortion aangezet maar wordt de intensiteit van het bespelen verhoogd.

The Late Call produceert muziek a la Andrew Bird. Qua structuur eenvoudig, moeilijker als het om invulling gaat. Sterker nog, Johannes Mayer doet net als Bird zoveel mogelijk in zijn eentje, hij is voor 90% The Late Call. Daarbij, de twee zouden broers kunnen zijn als je afgaat op stemgeluid.

‘You Already Have A Home’ is muziek voor macho’s…

…Als onderdeel van pogingen om gevoelige meisjes te versieren. The Late Call zit met dit album heel erg in die muzikale hoek waar het huilen nader staat dan het lachen. Niet vanwege verdriet, maar vanwege een ongelooflijke hoeveelheid melancholie. Er zijn er die daar -vreemd genoeg- ontzettend gelukkig van worden. Evenveel mensen zullen er, hoe kwalitatief goed dan ook, niks mee kunnen. Pop moet pop zijn, geen gerampetamp met klassieke instrumenten nietwaar?

Het is veilig te zeggen dat ‘You Already Have A Home’ enorm veel kwaliteit in zich heeft. Enorm veel schoonheid ook, dusdanig veel dat het zeker ook niet meer moet zijn. Dit album balanceert op de grens tussen schoon en te zoet. En helaas, ondanks de kwaliteit vermengd met enigszins lichtvoetige (pop) benadering zijn er maar weinig nummers die je als luisteraar bij zullen blijven. Het is alsof het album in zijn eigen schoonheid wordt gesmoord.
Dat is bij iemand als Andrew Bird toch net even anders, die beheerst de kunst van het vasthouden van de aandacht, is weliswaar even hoogdravend maar net iets meer catchy…

‘You Already Have A Home’ is wonderschoon, alleen dan wel zo overweldigend schoon dat het wonder maar moeilijk te ontwaren is. Doorgeschoten in mooi willen zijn…

Bekijk ook: