Review: Kashmere Hakim – The Hillsinger EP

Waardering:
Auteur: Edward
Reacties: Reageer als eerste!
Geplaatst onder: Albums
Gelabeld als: folk, Kashmere Hakim, singer/songwriter, The Hillsinger EP

Tweet

Wat maakt de muziek van singer/songwriter Kashmere Hakim toch zo bijzonder? Het concept is simpel en beproefd: Een vaardige gitarist met zang- en schrijftalent. Zo kennen we er in Nederland alleen al tientallen. Je komt ze tegen in kroegen en kleine zalen. Wie geluk heeft treft ze op plekken waar het publiek in stilte geniet.

Het meest opvallende aan Kashmere Hakim is zijn zang. De goede man heeft een zacht geplooide stem, bij uitstek geschikt om met een poëtische blik de wereld te beschouwen. Zijn woorden lijken echter nooit compleet zijn mond te verlaten, een deel blijft wonen in zijn gehemelte. Het leidt tot een soort eigenheid die erg in het voordeel van deze muzikant spreekt. Voor hem is van toepassing wat ook op Bob Dylan van toepassing is: No one sings like Kashmere Hakim sings!

Toch is Hakim geen Dylan. Als gemene deler is er de folk (al dan niet akkoestisch), maar daar waar Dylan kraakt en flink buiten de lijntjes gaat is Hakim netjes en opgeruimd. Dit is de school van Nick Drake!
Kashmere Hakim speelt op ‘The Hillsinger EP’ clean en sober. Heel nu en dan wordt er, naast de gitaar, een tweede instrument toegestaan. Soms ook tweede stem, maar daar blijft het wel bij. Uitbundig is het al met al niet, eerder ietwat bedrukt. Tikkeltje melancholisch.

De liedjes van Hakim zijn dichterlijk, lieflijk en bescheiden. Een soort lullabies, bij uitstek geschikt om je in slaap te wiegen. Toch is er genoeg reden om wakker te blijven. Kahmere Hakim reflecteert de maatschappij en gaat thema’s als religie en vrijheid van meningsuiting niet uit de weg. Kahmere Hakim kiest steevast voor een zachte benadering van stevige onderwerpen. Wellicht dat daar meer uit te halen is als hij er voor kiest om ook muzikaal eens flink uit te halen?

‘The Hillsinger EP’ is onbetwist een sterk staaltje vakmanschap. Het ontbeert dit album echter aan wat vuur. De toon is wat al te lieflijk, dat levert prachtige bezinnende songs op, het geheel is daarmee wel wat vlak. Ekaya kijkt uit naar een volledig album, maar dan wel met een Kashmere Hakim die dan minimaal drie songs voor de frontale aanval kiest. Kom op Kashmir, lees ons de les!

Bekijk ook: