Audio: Toro Y Moi – Dead Pontoon
Live Recensie: We Were Promised Jetpacks @ Vera (03/02/2012)
Audio: Funkerman – Blow
Audio: Lockerbie – Í Draumi
Recensie: Dr. Dog – Be The Void
Video: The Shins – SeptemberReview: Bloom – All That Is
« Review: New Politics – New Politics | Hot Video Alert: Wavves – Post Acid »
Auteur: Edward
Reacties: 1
Geplaatst onder: Albums
Gelabeld als: all that is, bloom, indie rock, Kings of Leon
Tweet
Rock met grote gebaren en lange uithalen. De Engelse band Bloom laat zich gemakkelijk plaatsen in dezelfde hoek als, noem eens wat, Kings Of Leon of Nickelback.
Goed, zo groot zijn ze (voorlopig) niet. Luister je naar het album ‘All That Is’ dan kun je er echter niet om heen, deze band klinkt alsof ze al aan de top staan van het Rock firmament. Complete stadions die uit hun dak gaan, gillende tiener meisjes… Het beeld dringt zich met gemak aan je op.
Hoe wordt dat gevoel van grootsheid veroorzaakt? Het zal te maken hebben met het ingehouden tempo waarin de band speelt. Uptempo dat wel, maar dan niet van dat haastige. Elke aanslag op de gitaar, elke tik op de drums, ze krijgen de tijd om gehoord te worden. Dit is muziek die je kunt vergelijken met een spreker die overdreven goed articuleert: het leent zich voor grote ruimtes en even zo grote mensenmassa’s.
De realiteit is dat deze band zich (in Nederland) eerst nog maar eens moet bewijzen, en wel op de kleine(re) podia. Het is de vraag hoe de songs van het album ‘All That Is’ dan overkomen. Misschien een tikkeltje te pretentieus? Niet als de band er in slaagt intimiteit toe te voegen aan de muziek. Gaan we af op ‘All That Is’ dan lijkt het devies om maar vooral voluit te gaan. Genoeg reden om de band live te checken dus!
Terug naar het album, er is iets mee aan de hand. Bloom slaagt er goed in om je als luisteraar bij de kladden te pakken en vooralsnog niet te laten gaan. Daar waar je denkt dat de band zich laat verleiden tot een hoop clichés over misère in de liefde, moet je ze nageven dat ze behoorlijk ‘eigen’ klinken. Goedkoop scoren is er niet bij. In alles klinkt een bepaald streven naar het perfecte rock geluid door. Luister ‘All That is’ een paar keer en je associeert ze met hard werken en perfectionisme, meer dan dat je ze vergelijkt met andere bands.
Een goed teken, immers, wie heeft er nou behoefte aan een kopie van Kings Of Leon?
Het is te hopen voor Bloom dat hun harde werk wordt opgepikt. Aan ‘All That Is’ zal het niet liggen, het album staat vol met songs die je mee brult terwijl je onderweg bent naar je werk. Nummers die niet zouden misstaan als een 3FM ze programmeert tussen Anouk en Kane.
Of Bloom die grote stadionband wordt? Het woord is aan het publiek!
Good To Know…
De officiële Nederlands CD release party van Bloom is op Zaterdag 11 september 2010 in de Sugar factory, Amsterdam.
Bekijk ook:
1 reactie op “Review: Bloom – All That Is”
Wat vind jij? Reageer!
Dit artikel is geplaatst op 27 - 08 - 2010 door Edward en is eigendom van Ekaya Music Magazine
Zaterdag 11 september trad Bloom op in de Sugarfactory in Amsterdam. Ekaya was er bij om te kijken hoe deze band het er live van af zou brengen.
Wel nu, Bloom speelde goed. Alleen, er waren nauwelijks mensen getuige van. Het hield met 30 toeschouwers wel op.
Tja, daar sta je dan met je vergelijkingen met Kings Of Leon en je gefantaseer over complete stadions die uit hun dak gaan.
Goed, optreden voor 30 man, dat is natuurlijk ook Rock ‘n Roll. Het sierde Bloom dat de band hard zijn best deed om een goede show neer te zetten. Toch, wat een band als bloom naar een hoger plan zou kunnen tillen is een volle bak.
Het woord was aan het publiek en het publiek bleef weg. Jammer maar zo gaat dat.
Minder nog dan 30 toeschouwers waren er voor de acts vooraf. Toch wel een gemis want ai, die bassiste van Koogaphone (UK) was een sexy belevenis opzich!