Review: Tocotronic – Schall Und Wahn

Waardering:
Auteur: Edward
Reacties: Reageer als eerste!
Geplaatst onder: Albums
Gelabeld als: duitstalig, indie rock, schall und wahn, Tocotronic

Tweet

Mijn allereerste recensie op Ekaya ging over het beste Duitstalige album ooit: ‘Kapitulation’, van het Hamburger collectief Tocotronic. Van dit album was (en ben) ik zo onder de indruk dat ik een T-shirt van deze band heb aangeschaft. Om mijn geloof uit te dragen; Ik geloof in Tocotronic!

Geloof, het bevreemd me, maar het is er. Een nieuw album van Tocotronic is voor mij als een nieuw hoofdstuk in een heilig boek. Een ieder die dat boek in diskrediet wil brengen zie ik als een gevaar voor de mensheid. Tocotronic zit mij diep.

En daar is het dan: ‘Schall Und Wahn’.

Vragen en vertwijfeling. Zou het Tocotronic gelukt zijn om, op dit nieuwe album, het niveau van ‘Kapitulation’ vast te houden? Zouden ze zelfs hun lijn van kwalitatieve groei hebben weten door te zetten? Immers, het niveau van Tocotronic is altijd een proces geweest van groei en verbetering, om uiteindelijk misschien wel Duitsland’s beste Indie band immer te worden.

Wel nu, ‘Schall Und Wahn’ is geen stap terug in de ontwikkeling van Tocotronic, het is een uitermate sterk album. Het staat alleen wel in de schaduw van ‘Kapitulation’. Het is misschien ook wel te veel gevraagd om dat te overtreffen. Laat ik daarom ‘Schall Und Wahn’ vooral los zien van ‘Kapitulation’, hoe moeilijk dat ook is.

Wat ik aan dit album zeer waardeer is de tijd die Tocotronic voor een aantal nummers heeft gereserveerd. Zowel het eerste als het laatste nummer op dit album duren meer dan 8 minuten. Tocotronic bouwt songs die aanvankelijk nietszeggend beginnen uit tot overweldigende composities met een grote rol voor gitaren die flink over hun toeren worden gejaagd. Ik heb meerdere rillingen over mijn rug voelen gaan wat in dit geval positief was.

Buiten de werkelijk geweldige muzikale uitspattingen om is het soms moeilijk om de aandacht vast te houden. Tocotronic lijkt zich op de gehele linie wat rustiger te willen houden. Tocotronic vraagt zijn luisteraars net even meer moeite te doen, sommige songs verraden op het eerste gezicht niet wat ze verbergen. Meerdere luisterbeurten zijn nodig om ‘Schall Und Wahn’ als geheel te kunnen waarderen. Kans bestaat dat het uiteindelijk slechts een paar nummers zijn die je echt weten te pakken.

Persoonlijke favorieten op dit album? ‘Eure Liebe tötet mich’ (Goed uitgebouwd), ‘Macht Es Nicht Selbs’ (Heerlijk stuwend en goed klinkende achtergrondzangeres) en titelnummer ‘Schall Und Wahn’ (omdat enkel Tocotronic zulke nummers lijkt te maken).

Mijn geloof in Tocotronic staat nog altijd als een huis, ‘Schall Und Wahn’ is wat mij betreft een groeibriljant die enige tijd nodig heeft om te rijpen. ‘Kapitulation’ mag dan Tocotronics Meisterwerk zijn, ‘Schall Und Wahn’ is een oefening in grootsheid. Lebe Tocotronic!

Bekijk ook: