Ekaya; Online Indie Podium | Ontdek Oprechte Muziek!

Review: Dead Man’s Bones – Dead Man’s Bones

« Review: Sounds Like Violence – The Devil On Nobel Street | Review: Micah P. Hinson – All Dressed Up And Smelling Of Strangers »
Waardering:  4
Auteur:
Reacties: Reageer als eerste!
Geplaatst onder: Albums
Gelabeld als: , , ,

In den beginne wist ik niet zo goed wat ik aan moest met de band, en het gelijknamige album, ‘Dead Man’s Bones’. Ik kon maar niet bepalen of ik het nou ten zeerste kon waarderen of juist niet. Nog altijd weet ik niet of ik de muziek van Dead Man’s Bones nu heel erg goed vind, wel kan ik je melden dat het album ‘Dead Man’s Bones’ me op sommige momenten heeft weten te charmeren. Al was het maar vanwege de samenwerking met Silverlake Conservatory of Music’s kinderkoor. Dat levert af en toe erg kerst waardige nummers op.

Verreweg het meest bekende bandlid van Dead Man’s Bones is acteur/muzikant Ryan Gosling. Deze is in zijn jeugd te zien geweest in de befaamde televisie show ‘The Mickey Mouse Club’. Het grappige is dat mensen die echt niks, maar dan ook niks, met authentieke muziek te maken hebben als (gevoelig statement hier…) Christina Aguilera, Britney Spears en Justin Timberlake daar ook een rol in hebben gespeeld. Er is hoop mensen, er is hoop!

Als je Lars hebt gespeeld in de film ‘Lars And The Real Doll’ wil dat natuurlijk nog niet zeggen dat je dan automatisch hele goede muziek kunt maken. Ryan Gosling doet in ieder geval wel heel erg zijn best, en tezamen met Zach Shields zet hij met Dead Man’s Bones een heel goed resultaat neer. Iets dat zo ongeveer in hetzelfde straatje ligt als Modest Mouse, maar dan wel aan de minder goed geslaagde kant. De kant waar de huizen net iets minder mooi zijn, maar al met al nog wel prima bewoonbaar.

De muziek van Dead Man’s Bones is niet altijd even laagdrempelig, dat wil niet zeggen dat de instap heel erg lastig is. Men moet geen glad geproduceerde songs verwachten. Dead Man’s Bones komt over als een eerlijke plaat waarbij niet al te veel moeite is gedaan om alle plooien glad te strijken.

Imperfecties zijn toegestaan en ik denk dat dat is waar de charme ligt van dit album. Daarbij is het eigenzinnig en met duidelijk veel plezier gemaakt. Misschien wordt het tijd voor Ryan Gosling om zich vooral op een muzikale carrière met Zach Shields te focussen en er heel nu en dan, voor de hobby, een filmpje bij te doen. Ik denk dat de orde waarin Modest Mouse zich bevindt dan zeker haalbaar is. Voor nu: bescheiden waardering en vooral hoge verwachtingen van de toekomst.

Bekijk ook:

Review: Waines - STU
Review: The Dears - Degeneration Street
Review: Holy Ghost! - Holy Ghost!
« Review: Sounds Like Violence – The Devil On Nobel Street | Review: Micah P. Hinson – All Dressed Up And Smelling Of Strangers »

Wat vind jij? Reageer!