Venice Is Sinking – Azar

Artiest: Venice is SInking
Album: Azar
Genre: Indie rock, slowcore
Release: 2009
Label: One Percent Press
Recensent: Edward
Waardering: 3/5
Koop Azar via Amazon

De leden van Venice Is Sinking zijn grote fans van de band Californische band Okay. Met name waarderen ze songwriter Marty Anderson. Zijn liedjes zijn dromerig, ingetogen en meeslepend. Als eerbetoon aan deze man hebben ze op hun laatste sigle ‘Okay’ een aantal nummers van de band Okay gecovered.

Je kunt je afvragen of het nodig was nummers van Okay te coveren. Het album ‘Azar’ van Venice Is Sinking is een eerbetoon op zichzelf! Deze band uit Georgia laat zien dat het liedjes weet te maken in dezelfde traditie als Okay. Dezelfde soort dromerigheid, ingetogenheid en meeslependheid.

Venice Is Sinking maakt niet alledaagse muziek. Het tempo ligt redelijk laag en er wordt gebruikt gemaakt van veel orkestrale elementen. De muziek die de band maakt is wel eens omschreven als slowcore. Ergens is die term wel redelijk passend. Op Azar wordt het tempo over het algemeen laag gehouden. Gelukkig is er nu en dan plek voor een versnelling, de band weet het hele album door te voorkomen dat het saai wordt.

Deze band is wars van pretenties en dat maakt ze sympathiek. Venice Is Sinking is geen band van grote gebaren maar zet zijn muziek liefst klein op. Dat werkt goed voor de band, al zou een groot gebaar hier en daar helemaal niet misstaan. De invloed van Okay op de band is goed, het leidt tot eigenzinnige nummers. Daarnaast is Venice Is Sinking een band met veel gevoel voor drama. Wat ik persoonlijk zou willen toevoegen zou een stukje Grandaddy zijn; het lef om nu en dan iets hoger van de toren te blazen.

Azar is als een goede wijn die je het best in alle rust tot je kan nemen. Genieten kun je het best wanneer je de verschillende elementen van het geheel weet te ontdekken en te waarderen. Helemaal wanneer je ontdekt hoe alle elementen met elkaar in balans zijn. Fantastisch om te zien is hoe de synthesyzer een belangrijke rol speelt op dit album, maar zich nergens op de voorgrond dringt. Het zijn blaas-, strijk- en tokkel instrumenten die dit album karakter geven. Geen gemakkelijk en doorsnee karakter maar o zo waardevol.

De band Okay en songwriter Marty Anderson mogen zich gevleid voelen om door zo’n band te worden geëerd!

Bekijk ook: