Ontdek Oprechte Muziek!

Review: Dave Matthews Band – Big Whiskey and the GrooGrux King

« Patrick Wolf – The Bachelor | Rancid – Let The Dominoes Fall »
Waardering:
Auteur:
Reacties: 2
Geplaatst onder: Albums
Gelabeld als: ,

Artiest: Dave Matthews Band
Album: Big Whiskey and the GrooGrux King
Genre: Rock, Funk, Soul
Release: 2009
Label: RCA
Recensent: Edward
Waardering: 3/5
Koop Big Whiskey and the GrooGrux King

‘Big Whiskey and the GrooGrux King’ is een speciaal album. Het is het eerste album in vier jaar van de Dave Matthews Band. Daarmee is het ook het eerste album sinds de dood van mede-oprichter en saxofonist Leroi Moore. Van een grafstemming is op dit album geen sprake. Wel wordt er veel nagedacht over de moeilijkere dingen in het leven.

‘Big Whiskey’ is een album gestoeld op New Orleanse roots. Melancholie en uitbundigheid gaan hand in had met elkaar. Funky en ingetogen tegelijkertijd. Soms uiterst zwaarmoedig om dan weer plaats te maken voor meer luchtigere nummers. Leroi Moore mag dan niet meer zijn, hij speelt een belangrijke rol op dit album. ‘Big Whiskey’ begint met een saxofoon solo van hem. Beter had dit album niet kunnen beginnen.

Singer/Songwriter Dave Matthews is op dit album aanwezig zoals je van hem mag verwachten. Zijn gitaar geeft dit album een stevige boost, zijn teksten zijn soms quasi provocatief. Het zijn welhaast kinderlijke rijmpjes: ‘I like coffee with toast and jelly – But I’d rather be licking from your back to your belly’.
Gelukkig staat het album hier niet vol mee, dat zou het toch wel erg flauw en plat maken. Dave Matthews maakt zich ook nog druk om het klimaatprobleem (was die hype niet al een beetje voorbij?) en doet wonderlijke observaties. In het nummer ‘Funny The Way It Is’ bedenkt hij dat het vroeger, zonder brug, een stuk moeilijker is geweest om een rivier over te steken. Geen speld tussen te krijgen.

Je zou kunnen stellen dat dit album een ontdekkingsreis is in het omgaan met verdriet. Daarbij is er ruimte voor zwaarmoedigheid maar doet DMB ook zijn best positieve dingen naar voren te schuiven. Het geeft het album een emotionele lading die op hun eerdere albums niet te bekennen was. Het maakt het album heel erg persoonlijk. Een eerbetoon aan Leroi Moore.

Hoewel het verlies van Moore een grote klap is geweest voor de band is het zeker niet het einde. ‘Big Whiskey’ zal hopelijk het eerste en laatste album van DMB zijn wa zo emotioneel is. Een album dat er moet zijn, absoluut. Toch lijkt DMB meer een band te zijn voor ongecompliceerde muziek. Hun beste eerbetoon aan Moore zal dan ook zijn dat er na dit album nog minimaal tien worden geproduceerd.

Bekijk ook:

Review: The Strokes - Angles
Review: Fleet Foxes - Helplessness Blues
Review: Tom Vek - Leisure Seizure
« Patrick Wolf – The Bachelor | Rancid – Let The Dominoes Fall »

2 reacties op “Review: Dave Matthews Band – Big Whiskey and the GrooGrux King”

  1. emzeca says:

    In de video is te zien, dat Jeff Coffin (van Béla Fleck & The Flecktones) ook nog een partijtje meeblaast op zijn sax!

  2. Edward says:

    Goed gezien!

Wat vind jij? Reageer!