Review: Grizzly Bear – Veckatimest

Wie het tweede studio album ‘Yellow House’ (2006) van Grizzly Bear kent, zal de band vooral associëren met harmonieuze maar ook slaapverwekkende muziek. Doel van de band op dat album was dan ook om perfecte harmonie te bereiken. Gelukkig zijn ze op hun derde album ‘Veckatimest’ daar van afgestapt. Harmonie staat nog steeds in hoog aanzien maar is niet langer het enige dat telt.

Grizzly Bear is een folk band afkomstig uit New York. Drijvende krachten achter het viertal zijn zanger Ed Droste en zanger/gitarist Daniel Rossen. Laatst genoemde is ook gitarist bij Department Of Eagles. Het verklaart direct waarom ik bij de eerste keer luisteren aan die band moest denken. Dat, plus een flinke snuf Patrick Watson en een toefje Fleet Foxes dan heb je Grizzly Bear.

Het tekent de kwaliteit van Grizzly Bear dat de band direct associaties met andere bands oproept maar ze aan de andere kant toch heel authentiek is. Meer dan de bands waarmee ik ze vergelijk zit bij Grizzly Bear de kracht vooral in de verfijning. De band is net zo verbluffend in de grote gebaren als in de kleine details.

Veckatimest is als een foto waarop alles even scherp is, tot in de achtergrond aan toe. Het wordt je als luisteraar niet makkelijk gemaakt, je zult zelf moeten focussen. Dit album is niet direct heel toegankelijk. Het is meer een groeibriljant. In het begin is het album maar moeilijk te bevatten, na verloop van tijd ontwikkel je een band met het album en ga je de vele lagen waarderen.

Grizzly Bear maakt intelligente muziek. Dat kan leiden tot twee dingen. Het kan resulteren in uiterst slaapverwekkende albums zoals ‘Yellow House’ of tot albums die weten te verbluffen. ‘Veckatimest’ is er een uit die laatste categorie. Ik ben het album na zo’n vijf keer luisteren nog lang niet machtig, er valt nog veel op te ontdekken!

Bekijk ook: