Bob Mould – Life And Times
« Bat For Lashes – Two Suns | Review: Miss Li – Dancing The Whole Way Home »Auteur: Edward
Reacties: Reageer als eerste!
Geplaatst onder: Albums
Gelabeld als: Bob Mould - Life And Times
Tweet

Artiest: Bob Mould
Album: Life And Times
Genre: Indie
Release: 2009
Label: label
Recensent: Edward
Waardering: goed
Koop Life and Times via Amazon
Het is dit jaar twintig jaar geleden sinds de, in de jaren ’80 bekend geworden, band Hüsker Dü zijn eerste optreden had. Het is dit jaar ook 20 jaar geleden dat Bob Mould, gitarist en zanger in die band, zijn eerste soloproject begon. Deze Godfather van de Indie heeft een nieuw album uit: ‘Life And Times’. Geruststelling: de beste man gaat weliswaar een tijdje mee, hij is nog lang niet aan zijn pensioen toe!
Als ik het in deze recensie heb over een soloalbum dan bedoel ik ook echt solo. Bob Mould heeft op dit album alle instrumenten zelf ingespeeld! Nou ja, op de drums na dan. Voor de rest: keyboard, gitaar, bas en zang: het is een en al Bob Mould. Vanzelfsprekend is het dat hij zijn eigen nummers schrijft.
De nummers op ‘Life And Times’ zijn vlot en ongecompliceerd. Rechttoe, rechtaan. En hoewel de nummers niet gecompliceerd zijn is het bepaald geen vlak album. Ook na drie keer luisteren is het nog lang niet vervelend. Lagen genoeg dus. Het soleerwerk van Bob Mould spreekt niet altijd even sterk tot de verbeelding, voor de rest klopt alles als een bus.
Naar het schijnt is dit album nogal persoonlijk. Bob Mould kijkt vaak terug op zijn leven tot nu toe. De zanger zelf zegt dat het niet als zodanig beluisterd moet worden. Toch, je kunt niet geheel om de reflecterende kant heen. En wat is er nu erg aan dat de zanger een waslijst aan vrouwen heeft versleten? Hoort bij de Rock n’ Roll toch?
‘Life And Times’ is sumier gezien in tijdsduur. Ik had het idee dat het album net een beetje op gang kwam toen hij alweer voor bij was. Wat mij betreft is het nummer ‘Bad Blood Better’ het meest geslaagde nummer (zeker ook qua solo, die is hier wel OK). Het is ook dit nummer die de tweede helft van het album inluidt, de sterkste helft.
Prima plaat, zit goed in elkaar maar is niet Mindblowing.
Bekijk ook:
Wat vind jij? Reageer!
Dit artikel is geplaatst op 15 - 04 - 2009 door Edward en is eigendom van Ekaya Music Magazine

Audio: Toro Y Moi – Dead Pontoon
Live Recensie: We Were Promised Jetpacks @ Vera (03/02/2012)
Audio: Funkerman – Blow
Audio: Lockerbie – Í Draumi
Recensie: Dr. Dog – Be The Void
Video: The Shins – September