Review: Cage the Elephant – Cage the Elephant

Waardering:
Auteur: Edward
Reacties: Reageer als eerste!
Geplaatst onder: Albums
Gelabeld als: Cage the Elephant, indie rock, jive, red records

Tweet

Cage the Elephant maakt springerige feest-countryrock met een vleug funk en een zanger die op een ontspannen manier zijn teksten ‘rapt’. Een accurater omschrijving van hun muziek kan ik op dit moment niet verzinnen. De jongens komen uit Kentucky – je weet wel, die van de kip – en hun muziek doet lekker oer-Amerikaans aan, maar dan wel met een modern catchy randje.

De gitaarriffs met de ‘twang’ en de ‘slide’ die de gitaren van countrymuziek zo kenmerken, zijn aanwezig. Dat is in de vorm waarin deze jongens het gieten erg grappig. Hoewel er voorbeelden zijn van bands die het kunstje van de de crossover al eerder goed hebben gedaan, zoals ‘Sugar Ray’ en ‘Smashmouth’, eind jaren negentig, vind ik het wel goed dat er weer een groep opstaat die het probeert. Ook niet onverdienstelijk trouwens. Ze passen wel in het ter plekke zelfbedachte genre van de ‘festival feestbands’, waar ook een band als Infadels in lijken te opereren.

Deze van oorsprong Amerikaanse band staat al enige tijd in de aandacht van alternatief muziek minnend Nederland. Ze speelden al op ‘London Calling’ in 2008 want De band is op een gegeven moment naar naar Londen verhuisd, vandaar. Het accent van zanger Matt Schultz heeft hier en daar al een beetje een ‘cockney-accentje’ gekregen.

De bands die op ‘London Calling’ staan krijgen meestal wel wat Nederlandse media-aandacht. Het duurde dan ook niet lang voordat hun muziek ook daadwerkelijk her en der gedraaid werd. Ik hoorde hun single ‘Ain’t no rest for the wicked’ al een paar maanden regelmatig op Kink langskomen. Dit nummer maakte me blij en bewoog me ertoe de cd te luisteren.

Het naar zichzelf getitelde album heeft een aantal sterke nummers, zoals het nummer waarin de band zich al afzet tegen critici die hun muziek afkraken; ‘In one Ear’ en het al eerder genoemde ‘Ain’t no rest for the wicked’. De rest van het album klinkt op zich goed, maar het begint op een gegeven moment toch een beetje eentonig te worden. Maar goed, dit is een jonge band en dit is hun eerste cd.

Ik vind het knap. Sowieso getuigt het van lef om ‘bible country’ Kentucky te verlaten en in Londen te gaan wonen om muziek te maken. Dat je dan zegt dat de stad cool is omdat The Beatles daar ook zijn begonnen, zij hun vergeven. In ieder geval lijkt het me naar aanleiding van het album leuk om ze eens live te zien.

Cage The Elephant – In One Ear

Bekijk ook: