Grammatics – Grammatics
« The Prodigy – Invaders Must Die | The Walkmen – You & Me »Auteur: Edward
Reacties: Reageer als eerste!
Geplaatst onder: Albums
Gelabeld als: Grammatics
Tweet

Artiest: Grammatics
Album: Grammatics
Genre: Rock, Indie
Release: 2009
Label: label
Recensent: Edward
Waardering: goed
Koop Grammatics via Amazon
In 2006 ontstond er te Leeds (UK) een nieuwe band genaamd Grammatics. 2009 is het jaar van hun debuut album ‘Grammatics’. Een album dat vooralsnog alleen als download te verkrijgen is.
Grammatics is een band die vanaf meet af aan vele stijlen heeft uitgeprobeerd. Dat heeft geresulteerd in een nieuw soort subgenre. Een subgenre waarvan ik niet weet hoe deze te omschrijven. Er is namelijk zoveel in terug te horen dat een nieuwe term beter op zijn plek lijkt. Heb je een suggestie, schroom niet ons deze te laten weten!
Grammatics is een band met veel talent. Zanger Owen Brinley was ooit voorman van de band Colour of Fire. Een Death Metal band. Van zo iemand verwacht je niet direct de kant die hij laat zien op ‘Grammatics’. Alles op Grammatics is namelijk heel erg doordacht en gebalanceerd. Death Metal is toch vaak meer een grote bak gitaar en een hoop duistere tonen. Goed, er zijn betere manieren om Death Metal te omschrijven, je hebt in ieder geval een beeld van het contrast.
Een contrast wat vergroot wordt door het spel van de Zweedse Celliste Emilia Ergin. Zij brengt een zekere melodieusheid met zich mee op de voorgrond van de nummers, zonder dat dit spaak loopt met de andere instrumenten. Sterker nog, de cello is onderdeel van de gehele harmonie op dit album.
Wanneer ik het heb over harmonie dan heb ik het in dit geval niet over het een of andere New Age album. Ik bedoel te zeggen dat alles klopt op dit album. Het klopt zo goed, alles is zo vanzelfsprekend, dat het opvalt. En dat voor een debuutalbum!
Waar ik persoonlijk heel erg blij om ben is dat er nog wel plaats is voor stevige gitaren. Bepaald geen Death Metal maar wel goed om de muziek meer ‘bite’ te geven. Zonder dat gitaarwerk was dit album waarschijnlijk zweverig geworden. Maar hey, wat bazel ik, zo’n beetje alle recensies op ekaya.nl gaan over albums van bands met gitaren.
Voor ik verder bazel: Download dit album! Maak kennis met een nieuw geluid binnen de Indie en ga het haten of adoreren! 2009 is in ieder geval het jaar van een fantastisch en verrassend debuut van Grammatics, laat dat niet ongemerkt aan je voorbij gaan.
Bekijk ook:
« The Prodigy – Invaders Must Die | The Walkmen – You & Me »Wat vind jij? Reageer!
Dit artikel is geplaatst op 22 - 02 - 2009 door Edward en is eigendom van Ekaya Music Magazine

Audio: Toro Y Moi – Dead Pontoon
Live Recensie: We Were Promised Jetpacks @ Vera (03/02/2012)
Audio: Funkerman – Blow
Audio: Lockerbie – Í Draumi
Recensie: Dr. Dog – Be The Void
Video: The Shins – September