Review: White Lies – To Lose My Life

Artiest: White Lies
Album: To Lose My Life
Genre: Rock
Release: 2009
Label: label
Recensent: Edward
Waardering: goed
Koop To Lose My Life . . . via Amazon

“Oei, dit zou wel eens heel ernstig kunnen worden.” Dat is wat ik dacht toen ik de tracklist las van ‘To Lose My Life’. Dat werd het ook. Dit album gaat over de dood. Of eigenlijk, de fascinatie van zanger Harry McVeigh voor de dood. Daarbij moeten we ons afvragen in hoeverre die fascinatie oprecht is en of het misschien een fascinatie is vanuit commercieel oogpunt. Je kunt er namelijk maar moeilijk om heen, dit album is nou niet bepaald het enige in zijn soort. De authenticiteit is ver te zoeken. Au, een keihard oordeel in de eerste alinea?

Inderdaad, een hard oordeel en misschien is dat onterecht. In Engeland is de band inmiddels betiteld als ‘the next big thing’. ‘To Lose My Life’ stond een week na de release direct op numer 1 van meest verkochte albums. De band doet dus wel iets goed! Vraag is alleen wat.

De muziek doet heel erg jaren tachtig aan, een beetje duister maar zeker ook heel erg strak. De muziek zal het goed doen in een stadion zogezegd. Daarbij zijn de heren van White Lies ook nog eens behoorlijk geïnspireerd door zowel Editors als Interpol. Heb je al een beeld?

De luisteraar wordt voor een dilemma gesteld; moet je nu keihard lachen als iemand heel gedragen ‘Let’s grow old together and die at the same time’ zingt? Of is het eigenlijk heel treurig, een beetje van het niveau Tokio Hotel? Wat ik bedoel te zeggen is: vervallen de teksten van White Lies niet heel erg tot clichés?

In geval van White Lies is het meer de kwestie wat de consument wil, wat die aanvaardbaar vindt. Vindt die het erg dat er goed gekeken is naar het succes van Editors? Prikt hij door de formule heen of accepteert hij die?

Het lijkt erop dat de consument dit gaat accepteren. White Lies wordt waarschijnlijk een remedie (Cure) voor de economische recessie die we ondergaan. Laten we daarom allemaal nurks gaan doen en alle vrolijkheid uitbannen, laten we luisteren naar de o zo wijze en volwassen lessen van White Lies.

Bekijk ook: