Review: AC/DC – Black Ice

Het is een cliche: Je moet stoppen op je hoogtepunt. Maar wat als je dan al dertig jaar na je hoogtepunt nog steeds bezig bent? Nou ja, dan doe je toch iets goed. Tenminste, dat zou je denken in het geval van AC/DC; de heren verdienen nog steeds hun brood met hun ongecompliceerde rock.

Het zijn dan ook levende legendes. Bekend van Ierland tot in Iran en alles daar omheen. Heb je ooit een oprechte Moslim horen meebrullen op Highway to Hell? Het gebeurt!

OK, vol hooggespannen verwachting zette ik hun laatste album ‘Black Ice’ op. Waarom? Ik had hem in de reclame voorbij zien komen en kon het niet laten. Had ik wel moeten doen.

Het album begint best wel aardig met ‘Rock ‘n Roll Train’. Dan begint het tweede nummer en na zo’n vijftig minuten heb je zoiets van: “Is dat nummer nu nog steeds bezig?”
En nee, het was niet de repeat knop! Ik heb wel degelijk verschillende nummers gehoord. Ze zijn allemaal nogal behoorlijk eentonig.

Ik overdrijf allicht een beetje. Er staan best aardige rifjes op dit album. Nummers die een lust om te spelen zijn voor beginnende bandjes. Dat is ergens ook wel de essentie van AC/DC, maar op de een of andere manier doet het niks meer.

AC/DC “Rock ‘N Roll Train” – Official Video

Bekijk ook: